atteuscegâ
(stor. attêuscegâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 32.
v a. attossicare, intossicare, avvelenare || ödô chi atteuscegâ, odore, puzzo insopportabile, che attossica o ammorba || —se, v. r. attossicarsi, avvelenarsi.
Voci vicine: atterraggio; atterrenâ; atterrî; attesâ; attestâ; atteuscegâ; attillâse; attillatua; attillou; attimo; attirâse.