ato
(stor. äto)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 31.
s m. alto || à son d’ati e bassi, a forza d’altalenare || agg alto, elevato, eccelso || avv. alto, in luogo alto || de d’— sopra, di sopra || fâ d’— in basso, fare a suo senno, a suo arbitrio, a suo modo.
Voci vicine: astuccio; astuzia; ateliê; ateo; atlante; ato; ätrettanto; ätrimenti; atro; attaccâ; attaccabrighe.