apprettou
(stor. apprettôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 21.
p. p. e agg. conciato || incalzato || ëse —, aver premura || travaggio —, lavoro urgente.
Voci vicine: appòxito; apprendista; apprenscion; appresentâse; apprettâ; apprettou; apreuvo; apprexâ; approfittâ; approfondî; appropriâ.