ancoâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 17.
v. a. ancorare || —se, v. r. ancorarsi, dar fondo.
Voci vicine: anchin (teia de —); anchizze; ancio; ancioa; ancoa; ancoâ; ancoassæ; ancon; ancuöto; andâ; andaelo.