accurtî
(stor. accûrtì)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 8.
v. a. accorciare, accortare, scorciare || —se, v. r. accortarsi, accorciarsi, scorciarsi.
Voci vicine: accriccou; accobbiâ; accucciâse; accudî; accuggeita; accurtî; accusa; accusâ; accusatô; açiditæ; acido.