home
LIGU.RE

stangon

(stor. stangōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 747.

  • s. m. Stangone: Stanga grande.
  • Bastracone, Fantonaccio: Uomo grosso e forzuto, ma poltrone e disutile.

Voci vicine: stanco; staneutte; stanga; stangâ; stanghetta; stangon; stansa; stansieta; stançin; stansiolin; stansioña.