imputâ
(stor. impûtâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 434.
- v. a. Imputare, Incolpare: Dar colpa altrui d’alcuna cosa.
Voci vicine: improvisatô; impugnâ; impugnatua; impunitæ; impurto; imputâ; imputaçion; imputou; in abbandon; inagrî; inaiâ.