impernatua
(stor. impernatûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 432.
- s. f. Impernatura: Modo con cui una cosa è imperniata.
Voci vicine: impennâse; imperatô; imperfeçion; imperiale; impernâ; impernatua; impersonîse; imperuccou; impestâ; impettâse; impî.