home
LIGU.RE

benardon

(stor. benardōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 127.

  • s. m. Baggiano, Barbalacchio, Pascigregge, Sermestola, Baccel da vedova, Ghiandone, Baccellaccio, Barbacheppo, ecc., dicesi ad Uomo goffo e scimunito.

Voci vicine: belvedere; ben; ben accomodou; benarda; benardâ; benardon; ben armou; ben arrangiou; ben arrivou; ben ben; ben ciantou.