abituâ
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 9.
- v. a. Abituare, Assuefare, Accostumare, Avvezzare.
- Abituâse n. p. Abituarsi, Accostumarsi, Avvezzarsi, Assuefarsi, Ausarsi: Prendere o Far abito, Contrarre abitudine, Far natura.
Voci vicine: abisso (fâ l’); abitâ; abitante; abitaçion; abito; abituâ; abitudine; abiurâ; à blonda (ponto); à bocca; à boccon à boccon.