paralìticu
Vivagna: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- s.m. e agg. persona paralizzata; 2 dispreg. inetto
Voxe vexiñe: papléin; paplò; paracòru; paradìšu; parafàngu; paralìticu; paramàn; paramantüa; parapètu; paregiò; pariséina.
LIGU.RE