cuntentò
Fonte: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- verbo accontentare, soddisfare; rifl. cuntentòse accontentarsi, p.p. cuntentó
Voci vicine: cunsuèla; cunsümò; cuntadéin; cuntàintu; cuntentèssa; cuntentò; cuntèssa; cuntinuò; cüntò; cuntör; cuntraóttu.