andâ à l’òrsa
(stor. andâ all’òrsa)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 17.
- Andare all’orza, andare barcolloni, o barcollone.
Voci vicine: andâ à rubatton; andâ à satetti; andâ à taston; andâ à voti; andâ à l’orbetto; andâ à l’òrsa; andâ co-a testa cheutta; andâ co-e scarpe in patetta; andâ co-i pê de ciongio; andâ co-e strasse à l’aia; andâ de picca.